Een blog over een fietskoffer? Je verzint het niet, hè? Ik heb ervaren dat de fietskoffer in de binnen- en buitenlandse trein nogal een “bezienswaardigheid” is. Dat vind ik een klein stukje tekst waard.
Een weekend reizen met een gedemonteerde racefiets in een koffer, maakt jolig. Vanaf het moment dat ik met de reiskist de trein in stap, lijkt het alsof alle ogen op mij zijn gericht. Het ding valt nu eenmaal in de categorie ‘koffer waar ga je met dat meisje naar toe?!’ Je kunt er niet omheen.
In Nederland geven stickers met het webadres www.fietskoffer.nl het antwoord op de vraag: Wat zit er in hemelsnaam in die mega koffer?
Net over de grens neemt de belangstelling toe. Op het station in Brussel word ik aangesproken door een jonge vrouw. “Mag ik u iets vragen? Zit daar echt een fiets in?” “Eh…”, stamel ik. “Nee. Ik vervoer mijn beste vriendin in deze koffer, omdat ze zo graag met mij mee wil.” Ik slik deze flauwe woorden nog net op tijd in en voorzie haar van een eerlijk antwoord. “Ah oké, ik heb nog nooit zoiets gezien”, zegt ze en ze loopt door.
“You sure know how to travel light!” grapt een Engelse dame terwijl ik met mijn fietskoffer naast haar in de lift sta op het Belgische treinstation. Ze kijkt lachend naar mijn bagage. “Tja”, antwoord ik. “Londen is nu eenmaal een geweldige stad om te shoppen. Ik denk dat ik hierin wel genoeg mee terug kan nemen, denkt u niet?” Glimlachend beken ik haar wat er werkelijk in de koffer zit.
In de Londense metro mag je officieel geen fiets vervoeren. Waarschijnlijk ook niet in gedemonteerde vorm. Omdat dit vervoermiddel de snelste manier is om op mijn eindbestemming te komen, hoop ik dat medewerkers van de ondergrondse en andere reizigers geen lastige vragen stellen. Voor de zekerheid heb ik een klein leugentje om bestwil al voorbereid. “Een fiets? No, no, no. Ik heb mijn complete garderobe mee op reis. Ik heb namelijk nogal moeite met kiezen…” Of dit smoesje werkt? Ik zal het nooit weten, want het blijft goddank alleen bij nieuwsgierige blikken.
